ESKİ AVLUDA

"..............
Ben sana kırmızı kiremitli bir çatı
Begonviller ve bir mavi kapı
Ve illâ amansız bir avlu getirsem.

Dünya soğur, akşam serinlerken,
Benim sensiz sevinecek birşeyim yok.
Kılı kırk yardım, altını üstüne getirdim.
Ve işte en gümüş cümlem:

İçimi açtım sana.
İçini açmak için."

Birhan KESKİN

Fotoğraf: Antalya-Kaleiçi/10

ÇAMAŞIR

Gözlerimle serçeleri izliyorum
Güneşli bir ipte alıyorlar soluğu
İpin üstü boydan boya çamaşır
Hepsinde ayrı ayrı cıvıldaşıyorlar
Bir kara gömleğe takılıyor gözlerim
Yalnız ona gelince kesiliyor cıvıltı

Kemal ÖZER

Fotoğraf: Ankara/Ulus-Yahudi Mahallesi 07

KUZEYDEKİ PENCERE

kokladığın gülün kokusu kalmış sende
baktığın denizin tuzu
geçtiğin iklimlerin masalı sinmiş üstüne
kuzeydeki pencere açık
göçebe bin bir gece

sözcükler sökülmüş bir anıyı
ne kadar tamamlayabilirse
bir andır eski defterlerin
güneşinden vurur yüzüne
yazsam olmaz dersin
kimi zaman sırf bunun için
yazmaya değerse de
kuzeydeki pencereyi açarken
yere düşen defterden görünür:
eksik kule, yırtık nehir
sımsıkı kapatmış olsak da
bizi ürperten anıları hayatımızın
eski defter ya da kuzeydeki pencere

Murathan MUNGAN

Fotoğraf: Safranbolu/Yörük Köyü 07

KAPI

"...........
Bu sabah kapımı çaldım
Kapıyı açan kendim
Bir süre kendime baktım
Bu güleç yüz bendim

Oh ne güzel bir sabah
Bugün de yaşıyorum demek
Benden başka yok kimsem
Beni merak edecek.

Aziz NESİN

Fotoğraf: Büyükada 09

EVİN HALLERİ

Evin yalın hali
İster cüce, ister dev
Camlarında perde yok
Bomboş ev.

Evin -i hali, sabah
Geciktiniz haydi!
Uykuların tatlandığı sularda
Bıracaksınız evi.

Evin -e hali, gün boyu,
Ha gayret emektar deve!
Sırtınızda yılların yorgunluğu
Akşam erkenden eve.

Evin -de hali, saadet
Isınmak ocaktaki alevde
Sönmüş yıldızlara karşı
Işıklar varsa evde.

Evin -den hali, uzaksınız
Hattâ içinde yaşarken
Aşkların, ölümlerin omzunda
Ayrılmak varken evden.

Behçet NECATİGİL

Ankara, Hamamönü evleri (Tıklayın büyüsün)