25 Nisan 2011 Pazartesi

BEYAZ


Bir bademin altına, yorgun, oturmak biraz,
Ayrı ayrı seyretmek çiçek açmış her dalı.
Artık bütün renklerden, artık uzaklaşmalı:
Beyaz işte, aylardır gözümde tüten beyaz.

İş bitti... Uzaklarda ilk ümitler gibi yaz,
Duyuyorum bu sabah, kış içimden çıkalı,
İçimin dört duvarı bembeyaz badanalı,
Ah, sade nefes almak, göğsüme dolan bu haz...

Bir kuş ötecek şimdi... Havada bir durgunluk,
Mermeriyle konuşan açık kalmış bir musluk,
Beyaz çiçeklerini tektük düşüren kiraz.

Bahar pınarlarından içime damlayan su,
Bembeyaz çiçeklerin ıslak, temiz kokusu,
Kış bitti... Uzaklarda ilk ümitler gibi yaz...


ZİYA OSMAN SABA 

Fotoğraf: Ankara/Botanik Parkı 11

4 yorum:

Nehire dedi ki...

Fotoğraf öylesine güzel,şiir harika.Teşekkürler,sevgiyle kalın...

Nedret dedi ki...

Ne muhteşem ifade:)
Mermeriyle konuşan açık kalmış bir musluk.

Sishyphos dedi ki...

Resim süper. Şiir de süperdir eminim ama duygusal dönemim gereği duygu içeren her şeyden uzak tutuyorum kendimi; okuyamadım o yüzden.

BAYKUŞ GÖZÜYLE... dedi ki...

Muhteşem !